9 vragen om rekening mee te houden in je publieksanalyse

 

Het moeilijkste van spreken voor een groep is dénken als die groep. En dat terwijl publieksanalyse, je dus levendig voorstellen dat je die groep bent,  de sleutel tot een goede tekst of presentatie. Hoe pak je dat aan? Om je op weg te helpen hierbij 9 vragen die je jezelf moet stellen voordat je gaat presenteren:

  1. Hoe oud zijn ze?
    Het hoeft niet per se belangrijk te zijn, maar voor sommige onderwerpen is het cruciaal om te weten of je tegen tieners of pensionado’s spreekt. Zorg dus dat je een beeld hebt van de leeftijd van je publiek en pas je referenties erop aan.
  2. Spreken ze hetzelfde jargon als jij?
    Kennen ze de terminologie die je gaat gebruiken? Als dat niet zo is, zul je veel moeten uitleggen. Dat maakt uit voor de lengte van je presentatie. Misschien zul je onderdelen moeten schrappen.
  3. Met hoeveel zijn ze?
    Het maakt nogal uit of je voor een zaal met 100 man spreekt, of een zaal met 10. Toch vergeten veel sprekers zich voor te bereiden op de grootte van de zaal en het publiek.
  4. Lijk je op ze?
    Ben je, qua gender, leeftijd, opleidingsniveau en beroep een beetje hetzelfde als je publiek, of  kom je uit een heel andere hoek? Als je gezien wordt als buitenstaander, beïnvloedt dat je verhaal.
  5. Wat weten ze al?
    Wat weten ze al over jouw onderwerp? Wat nog niet? Wat men al weet, hoef je niet nodeloos te herhalen.
  6. Wat willen ze weten? Wat moeten ze weten?
    Maak twee slides waar deze vragen in ieder geval op worden beantwoord en werk ze verder uit.
  7. Wat vinden ze ervan?
    Staan ze neutraal tegenover je onderwerp? Zullen ze het met je eens zijn? Of zullen ze het met je oneens zijn? Bereid je voor.
  8. Zijn ze vrijwillig aanwezig of niet?
    Het spreekt voor zich, maar aan mensen die niet vrijwillig aanwezig zijn zul je je onderwerp meer moeten verkopen dan aan  mensen die zich vol enthousiasme hebben aangemeld.
  9. Op welke tijd van de dag houd je je speech?
    Hebben ze al twintig sprekers gehoord? Ben je de eerste? Komt na jou de lunch? Allemaal factoren om rekening mee te houden.

 

 

Keep the “pub” in public speaking

De grootste stressfactor bij presentaties, is dat mensen denken dat het iets onbekends is, iets wat ze nog niet onder de knie hebben.
En dat terwijl public speaking helemaal geen terra incognita is: je doet het heel de dag. Als je praat tegen iemand anders dan jezelf, ben je eigenlijk al aan het presenteren. Als je tegen je kind praat, tegen je kat of tegen je man. Zelfs als je bij de koffieautomaat vertelt hoe je weekend is geweest, ben je al bezig met stemgebruik, aanpassen aan je publiek en het geven van uitleg. Je kunt het al.

En er nog meer goed nieuws: je publiek is dus ook gewend aan het horen van conversationele toon. Zij verwachten dus geenszins van je dat je gaat voorlezen van je kaartjes. Je kunt die conversatie-toon dus prima vasthouden in je speech, presentatie of toespraak.

Natuurlijk: het is belangrijk om te letten op je volume en je tempo, dus een paar kleine aanpassingen kunnen geen kwaad, maar houd de “pub” in “public speaking”: praat alsof je het aan vrienden uitlegt bij een biertje of een kop koffie. Je zult dan automatisch vriendelijker overkomen én  je publiek zal jouw verhaal beter in zich opnemen als je  praat in plaats van voorleest.

Meer weten over deze aanpak: lees hier verder

Waar je echt rekening mee moet houden als je je Powerpoint maakt

 

slide6
te vol

Het is op zich geen gek idee om een PowerPoint te gebruiken om je colleges of presentatie te ondersteunen. Echter: een powerpoint moet niet te vol staan met informatie. Dat werkt averechts.
Dit heeft te maken met de cognitive load van je publiek. Cognitive load betekent: de capaciteit van het werkgeheugen van de mens. En dan in het bijzonder: de capaciteit om informatie vast te houden en tegelijkertijd nieuwe informatie te verwerken.
Deze Cognitive Load wordt beïnvloed door de manier waarop informatie wordt aangeboden. Natuurlijk verschilt het per publiek, maar in het algemeen geldt: te veel informatie op je slide én die dan ook nog hardop voorlezen is te veel voor de cognitive load van je publiek. Het publiek zit dan vol. Je bent hun aandacht dan kwijt en ze onthouden de informatie minder goed.

Hoe pak je het dán aan?

  • Het beste is om visueel en auditieve stimuli af te wisselen.
    Dus: iets tonen en daarna iets zeggen, maar niet tegelijkertijd.
  • Gebruik weinig woorden op een slide;
    Zelf houd ik altijd de 7×7 regel aan: 7 woorden en 7 regels. Niet meer.
  • Gebruik persoonlijke taal in je college, dus heb het over “je” en “jullie” en niet “de student”. Studenten voelen zich dan meer betrokken. En wie zich betrokken voelt, leert meer.

De SOS-techniek: een handige kapstok?

62811-004-6817DAEF (1)Daar zit je dan. Met een research paper vol data en uitkomsten. Maar hoe maak je daar nu een verhaal van? Ramit Sethi bedacht een eenvoudige methode om je verhaal aan te kleden en op de bouwen: het S.O.S. Framework.
S.O.S staat in dit geval niet voor “Save Our Ship” of”Save Our Souls”, maar voor situation, obstacle en solution.  Seth adviseert om je verhaal in drieën te verdelen en dus elk onderdeel op te handen aan de S, de O of de volgende S.

En ja, dit zou ook kunnen werken bij een verslag van wetenschappelijk onderzoek.
Bij een verslag van een biomedisch onderzoek zou je het zo kunnen doen:
Situation:
zoveel miljoen mensen sterven jaarlijks aan X //
het is niet bekend waarom witte bloedcellen X doen.
Obstacle: eerder onderzoek kon niet goed aantonen waar dat aan lag vanwege Y //
er moet dus een medicijn worden gevonden maar dat is lastig vanwege Y //
het moet dus onderzocht worden, maar het is moeilijk vast te stellen waar we dan beginnen moeten
En ander Solution vallen dan je hypothese en je resultaten.

Het lijkt bijna te simpel. En inderdaad, het weerspiegelt niet 100% de complexe praktijk van het geven van een academische presentatie. Maar dat pretendeert Ramit ook niet; hij biedt een framework, een kapstok zogezegd. En dat is toch het proberen waard? Wat zijn jullie ervaringen met deze structuur?

Meer over je speech in drie stukken knippen lees je hier: https://alsbrugman.wordpress.com/2016/08/03/3-tips-voor-drieslagen/

Lees hier meer op het blog van Ramit: http://www.iwillteachyoutoberich.com